Week 3 - Prut Weekend
Afgelopen week ging best prima. 3x sporten onder fysio-begeleiding, donderdag en vrijdag thuis in de schuur op de hometrainer. Hier en daar wat off of juist overbeweeglijk, maar voor mijn doen een prima week.
Tot vrijdag.
Het voorstel: een half pilletje per keer. Heb ik meteen in paniek geweigerd. Vooruit dan maar, van elke 2 uur naar elke 2,5 uur een pil. Voor ieder ander klinkt dat prima, of eigenlijk... veel. Maar mijn lijf is net een junkie - ik heb mijn dopamine fix nodig om de 2 uur. Ik kan het prima een beetje rekken, maar niet de hele dag door.
Dus: flinke verstijfing. Super rigide. En ja, daar was ie weer: de dystonie.
This weekend 3x moeten prikken met mijn noodmedicatie (apomorfine). Daar baal ik van. Dystonie wil ik zo min mogelijk - het is flink pijnlijk, en vooral de spieren rondom mijn neurostimulator laten me graag weten dat ze de baas zijn en me het leven zuur maken.
This weekend was prut. Chagrijnig word je ervan.
Dus nee, deze keer geen upbeat einde. Maandag weer overleg. Ik schrijf mijn irritatie maar van me af. Morgen hopelijk weer een boost... letterlijk.
Het kan niet altijd zonneschijn zijn. Het is tenslotte Parkinson: onvoorspelbaar en nooit echt weg.
Update: ik mag de stroom verhogen beide kanten met 0.2mA

