Brainsparkle
    Terug naar alle posts
    Calibrate

    Week 2 - Ups and Downs

    19 januari 2026

    Oké, vorige week was het een positief verhaal, iets te positief volgens manlief Patrick, die was wat verbaasd (alhoewel hij me niet heeft zien poetsen op maandag morgen...).

    Maar eerlijkheidshalve gebiedt me op te biechten dat de rest van de week ik aardig moest terugkrabbelen. Weer traag en af en toe de dystonie er weer tussendoor. Maar—over het algemeen blijf ik positief. Het gaat gewoon beter, ook al schiet het niet rechtuit vooruit.

    Afgelopen weekend op zaterdag naar het benefietconcert van Shaken not Stirred geweest en daarna uit eten met mijn zussen en zwager zonder dat ik bij hoefde te prikken. Echt, geen injectie nodig gehad. Wat een gevoel. De apomorfine pen die ik anders toch 2x per dag bijna nodig had, komt nu 1-2x per week nog van pas. Dan heb ik hem nog wel ECHT nodig, hoor. Maar wat een verschil—geen blauwe plekken meer op mijn bovenbenen en zo lekgeprikt dat je niet meer weet waar je nog wat dijvet over hebt om in te prikken.

    Stand van Zaken - De Observaties:

    Nog maar week 3, maar het voelt al veel langer. Wat ik zelf merk en wat omstanders opmerken: Beter stemgeluid (volgens mede parkies). Loop soepeler (volgens Patrick). Betere stoelgang. Kan toch vaker langer slapen. Iets minder dyskinesie (overbeweeglijkheid)—niet al te hard roepen nog.

    Geen wonderkuur, dat weet ik. Maar de verschuiving voelt echt. Dit is het begin van iets goeds.