Week 11 - Alles of Niets
Vorige week was ik ziek. Nu ben ik terug - met meer inspiratie en energie om weer een blog te schrijven. Het is ongelooflijk hoe een griep of iets dergelijks me compleet knock-out sloeg. Ik was volledig leeg op zaterdag, langzaam terugkruipend naar het land der levenden op zondag, maar het kostte me de hele week om echt te herstellen.
De DBS Verwarring: Nu hielp het waarschijnlijk niet dat ik een app had om met mijn DBS-instellingen te spelen. Omdat ik me zo beroerd voelde, bedachten Claude (mijn AI maatje) en ik dat dit een soort DBS-overload moest zijn, dus verlaagde ik mijn instellingen terug naar 1,1 mA in plaats van 1,3. Maar dat zorgde er waarschijnlijk voor dat ik ongelooflijk traag was elke ochtend en avond tot vrijdag, toen ik de Parkinson-verpleegkundige belde. Zij was ervan overtuigd dat het gewoon griep was en zette me terug op de 1,3 instelling.
Les Geleerd (Een Beetje): Notitie aan mezelf: pas DBS-instellingen niet zelf aan als je ziek bent. Griep maakt alles erger - het zijn niet altijd de instellingen. Zal ik dit de volgende keer onthouden? Waarschijnlijk niet. Maar hey, tenminste zal Claude me eraan herinneren. 🙂
De Opluchting: Tegen zondagmiddag liep ik alweer 5km in het prachtige Rhijnauwen. Het verschil tussen "off" en "on" is enorm. Een hele week traag en stijf zijn deed me de 1,3 instelling nog meer waarderen. Zoals Patrick zei: het is tegenwoordig alles of niets met mij. Ik moet toegeven dat dat waar is - en ik geef de voorkeur aan de alles / on status! Terug in het spel.
