Week 16 - Mallorca
Op weg naar Mallorca, tijd om even te ontspannen in plaats van een blog te schrijven, maar het brengt wel herinneringen terug aan mijn eerste diagnose.
Tijdens het diagnoseproces moest ik een MRI-scan en een Datscan ondergaan. Beide keren probeerde ik wanhopig de resultaten te beïnvloeden door aan een favoriete plek of moment te denken. Die van mij was het strand van Can Picafort, waar ik heerlijk kon ontspannen, de kinderen zandkastelen zag bouwen en waterpartijen kon aanleggen terwijl de zon scheen, er een warme wind waaide en de zee helderblauw was, met een blik in de verte. Ik ben dankbaar dat ik naar die plek terug kan. Heeft het me geholpen om dopamine aan te maken om de Datscan te manipuleren? Ik denk dat je het antwoord daarop wel weet.
Ik heb het overleefd om om 2 uur 's nachts op te staan om in Düsseldorf te komen, zonder krampen of andere Parkinson-gerelateerde klachten. Zo weinig zelfs dat de assistentiebalie me wilde wegsturen... maar dat gaat niet gebeuren, ik vind de snelle route fijn, dat is echt het enige voordeel van Parkinson.
