Week 4 - Welkom in Parkinsonland, waar logica niet bestaat
Het is weer maandag, en zoals beloofd een update. Al weet ik echt niet waar ik moet beginnen.
Maandag ben ik ge-upgrade naar 0.9 mA. De gebruikelijke hoofdpijn verbaasde me niet en trok snel weer weg. Maar... de hele week was ik aan het kwakkelen. In plaats van de verwachte 'boost' ging ik juist achteruit.
Meer traagheid overdag, en 's avonds al vroeg stijf met neiging naar krampen die rond 22.00 echt doorbraken. Een week eerder kon ik nog met een gerust hart een avondje concert in Utrecht doen. Afgelopen week? Zou niet meer gelukt zijn door de stijfheid.
Zo raar: je gaat omhoog met je DBS-instelling, maar ondertussen was er wel één pilletje per dag minder levodopa op mijn lijstje. Ik ben van 11 pillen per dag geminderd naar 8 - dat ging best goed. Maar van 8 naar 7? Vond mijn brein blijkbaar niet leuk en weigerde.
Tot... gisteren.
Terwijl ik zat te denken wat voor doemdenkende blog ik zou schrijven (want je begint meteen te twijfelen of jóúw brein wel goed reageert op DBS, of dat jij zo'n uitzondering bent die het later er weer uit laat slopen...) had ik gisteren opeens een prima dag.
Wel wat traag toen ik uit de kerk kwam waar we lang hadden bijgepraat, maar daarna pakte ik de draad weer op. Met even springen en dansen 's avonds was ik de hele avond niet stijf. Ik snap er ook niks van.
Laat ik daar dan maar mee eindigen voor deze blog. Welkom in Parkinsonland, waar logica niet bestaat.

